Gasteizera maizago joan beharko genuke. Izan ere, bertako gaztetxeak
badu berezia egiten duen zerbait. Zürich aldeko Rote Fabrik-ekin
parekatzeko modukoa. Erreferentzia Euskal Herrian, eta Euskal Herritik
kanpo ere.
Deabruak Teilatuetanen garaitik ezagutzen dugu. Jende ezberdinak kudeatu
du gaztetxea azken urteotan, baina gu bezalako “bisitarientzat”
beti da atsegina Gasteizko gaztetxera hurbiltzea. Hiriaren kaxkoan,
ederra da tokia. Musikarako egokia. Noizbait negu gorrian hurbiltzea
tokatu zaigu eta ez da erraza giroa epeltzea, baina azaroaren 9an gau
giro polita aurkitu genuen. Siberiatik gutxi zuen Gasteizek. Osteguna
izanik, lagun asko hurbildu ziren. Kerobiak zabaldu zuen jaialdia eta
zur eta lur geratu ginen Nafarroako talde honek duen zuzenekoarekin.
Kantu politak, zuzenean era indartsuan eskainiak.
Bejondeizuela Kerobiako lagunok, kantuak dioen bezala “utzi libre
denborari bidea egiten”. Ezin ahaztu gabe utzi Marino Goñi.
Harribitxi hitza erabiltzen da kirolari gazteei buruz hitz egiterakoan
eta, zalantzarik ez, benetako harribitxia Marino Goñi dela. Furgoneta
eraman, taldearen soinu froga egin, musikariak zaindu eta cd-ak saldu.
Nork ukatuko digu ez dela Marino benetako harribitxia! Eredu bat da
alor ezberdinetan baina bereziki honakoan: taldeak bere txikitasunean
hartu eta handi egiteko jokatzen duen paperean. Marinoren aurrean kapela,
alkandora, galtzak eta zapatak kenduko genituzke. Kitarrarekin geratuko
ginateke, bera kantu egiteko.
Gure
saioa hasi orduko, ederki epeldu genuen eztarria Arabako ardoarekin.
Jaialdi bakoitza ospakizun modukoa baita guretzat, bereziki, taldeko
kide gehienak biltzen garenean. Gasteizen, gainera, Berri Txarrak taldekoak
ere hurbildu ziren eta aukera aprobetxatuz, Gorka igo genuen oholtza
gainera. Berak bakarrik duen ahots berezi horrekin edertu zuen “Ez
du atzera egingo” kantua.
Gauzak horrela, pozik egin genuen etxerako bidea. Gasteizera maizago
joan behar genuela gogora ekarriz itzuli ginen etxera. .
