Elgetako gainan Kafe Antzoki bat dagoela askotxok dakite. Eta ez dakienak
ez dezala gu bezala hainbeste itxaron. Nahiko genuke inguru hauetan
horrelako ekimenak aurrera ateratzeko han dagoen giza taldea izatea.
Eraikuntza behar bezala egokitu eta primerako kulturunea da Espaloia.
Musikariontzat primerakoa, zaldunentzat basamortuan oasia bezala.
Zizur
Nagusian eskaini genuen lehen saio hura gogoan izan genuen, bereziki
bertan izandako musikariak taulagainean errepikatzen genuelako. Jasotako
txaloak entzunda, zeudenak baino askoz gehiago zirela esan daiteke.
Saioa amaituta, birritan atera behar izan genuen. Normalean, ezin uka,
bis-a prest edukitzen dugu. Baina bigarrena ez. Eta, horixe gertatu
zen Elgetan, jendeak gehiago nahi zuela. Alperrik soinu ekipoak CD-a
ipintzea. Horien gainetik txaloak entzuten genituen. Eta, orduan, bigarren
bis horretan, kantu bat errepikatu genuen. Ez da gogoko dudan formula
baina gaudenak geunden eta zeudenak gehiago nahi zuten. Hurrengorako
bazpaere bi bis entseatuko ditugu.
Anaia
eztarria eta gorputza pattal zuela igo zen taulagainera. Jendeak agian
ez baina bere alboan musika egiten ohituta gaudenok nabaritu genuen.
Bihotza bero eraman zuen Elgetatik, besteok bezala. Ezin uka Iban, Gorka
eta konpainiak tratu ezin hobea eskaini zigutela.
Memoriaren
mapan sekula ahazten ez den leku horietakoa guretzat Espaloia. Beranduegi
iritsi ginen arren.
